हिलावंगु संस्कार

        काय्म्हसित ईलय् ब्याः याना बिल । न्हूम्हः भमचां छेँ याना च्वन । भौमचा नेवा खयांनं मांभाय् ल्हाये म्वाम्हः । त्यारारां खय् भाय् ल्हाना च्वन– छेँ सकसियालिसें । अय्नं सुयातं छुँ मपाः । छाय्कि भौमचा थः मचां ययेका हम्हः । मां अबु थः काय्नं खुसुक्क मिंकी धन्दा । उकिं मसःमसः खय् भाय् ल्हाना च्वन । 
“आमा, खाना खान आउँनुस् ।”  
“.......।”  

       म्ह्याय्यातनंं वं हे ययेका तम्हःसियालिसें ब्याःयाना बिल । ययेकातलंनं छम्हः खय् मचा । थः म्ह्याय्यात सतवंसां, छेँ वसां मां भासं खँ ल्हाये दु, उकिं उमी ख्वाः चक्कं । छाय्कि म्ह्याय्नं थः नेवा मचाजुया जन्म जुयागुया धर्म हना च्वन । 
“यो मां, ज्यना या झासं ।” 
“वयाच्वना का...।”

    भौमचा आधुनिकताय् लालकया च्वन । म्ह्याय्मचा भविष्यतकं स्वया म्वाना च्वन ।

राम शरण महर्जन           
६ पोहेलाथ्व ११३८